Ποτέ δεν ήμουνα, ούτε θα σταματήσω ποτέ να είμαι !..................................[Bhagavad Gita ]

Ιουνίου 08, 2010

Ο ΥΠΠΟΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ


Ο πολεμιστής  και το άλογο προχωρούσαν κουρασμένοι,  .........  όλη την νύκτα δεν έκλεισαν μάτι .

Έπρεπε να προλάβουν.

Το άλογο υπάκουο στον αφέντη του προχωρούσε με όσες δυνάμεις του είχαν απομείνει.

Ο πολεμιστής ιππότης πιστός στον όρκο του,  έπρεπε να ολοκληρώσει την αποστολή του  το συντομότερο.

[ Καμιά δεκαριά κλέφτες είχαν απαγάγει  μια κοπέλα από το κοντινό χωριό, ζητώντας χρήματα από τον φτωχό πατέρα της ως λίτρα για να την απελευθερώσουν
 , ο  φτωχός πατερας  όμως  δεν είχε τρόπο να τους τα δώσει ακόμα και αν μαζευόταν όλο το χωριό , και  πρόσφεραν ότι είχε ο κάθε ένας .]

Βρισκόντουσαν κάπου  εκεί κοντά μαζί με την αιχμάλωτη
 κοπέλα ,  και ο ευγενικός ιππότης ήταν ο μόνος που μπορούσε να βοηθήσει.

Δέχτηκε να προσφέρει την βοήθεια του όπως άλλωστε έκανε πάντοτε ….αν και φαινόταν πολύ δύσκολη  και ακατόρθωτη αυτή η αποστολή .

Ξημέρωνε……. Ο χρυσός δίσκος  άρχισε να βγαίνει πίσω από το βουνό ….
                                    
Ιερή στιγμή ….!

Σταμάτησε το άλογο του ..και κοίταζε τον χρυσό δίσκο που ανέβαινε αργά ….

<< Ήλιε μου ….εσύ που όλους μας αγκαλιάζεις με την ίδια αγάπη και θαλπωρή , είτε καλοί και ευγενικοί είμαστε είτε αχρείοι και κακοί , χωρίς να κάνεις διακρίσεις ανάμεσα στα όντα όλης της γης .
Σε παρακαλώ άκουσε την παράκληση μου  και βοήθησε με στην αποστολή που έχω αναλάβει και  που γνωρίζεις και καταλαβαίνεις  καλύτερα  από όλους .
Ας επικρατήσει το δίκαιο , και αυτό που είναι το πιο κατάλληλο σύμφωνα με το θεϊκό σχέδιο το οποίο σέβομαι, και συμμετέχω με πίστη  για να εκπληρώσω >>
Σκούντησε ελαφρά την κοιλιά του αλόγου με τα πόδια του και αυτό χωρίς δισταγμό συνέχισε  να προχωρεί στο δρόμο του


Έβλεπε τώρα χαμηλά στο λόφο ένα σύννεφο  καπνού  να ανεβαίνει στον ουρανό ..
Οι κλέφτες είχαν ξυπνήσει σκέφτηκε,  και προφανώς ετοίμαζαν κάτι για πρωινό..
Αυτοί  ήταν ξεκούραστοι , ενώ αυτός  και το άλογο του 

 άγρυπνοι και κουρασμένοι .

Ήταν  περισσότεροι οι κλέφτες  , και όσο αποτελεσματικός και αν ήταν στη μάχη ο ιππότης,  του ήταν πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσει τόσους πολλούς αντίπαλους  μόνος του.

Αισθανόταν όμως ότι έπρεπε να το κάνει , δεν θα άφηνε την φτωχή κοπέλα στα χέρια αυτών των ανθρώπων  ακόμα και αν αυτό του στοίχιζε την ζωή .

Άλλωστε τι  είναι ο θάνατος , αν πεθαίνεις για αυτό που πιστεύεις ή για αυτό που αγαπάς η  πίστη σου και η αγάπη σου δεν χάνονται .
Συνεχίζεις τον πνευματικό σου δρόμο  με αυτές τις <<αξίες>> μέσα στην αιωνιότητα .

Σε αυτές τις σκέψεις ο ιππότης χάιδεψε την λαβή του ξίφους του , και ένα αμυδρό χαμόγελο εμφανίστηκε στο κουρασμένο  του πρόσωπο.

Ξαφνικά άκουσε δυνατό και  περίεργο θόρυβο  μπροστα του μέσα στο δάσος …
Ανέβηκε σε ένα κοντινό  ύψωμα για να δει τι συμβαίνει  ..και αυτό που αντίκρισε τον αναστάτωσε ..

Στο  ίδιο μονοπάτι που και ο ίδιος προχωρούσε , μερικές δεκάδες μέτρα  πιο κάτω  ένας γιγαντιαίος τύπος τρία τέσσερα  μέτρα ψηλός κρατώντας μια τεράστια βαριοπούλα ερχόταν προς το μέρος του.

 Το μονοπάτι ήταν καλυμμένο από δένδρα και θάμνους και στο πέρασμα του ο γίγαντας παρέσερνε ότι τον άγγιζε, για αυτό και ακουγόταν αυτός ο θόρυβος .

 Φαινόταν άγριος  και βιαστικός …και ο ιππότης  δεν ήθελε να ρισκάρει  μια συνάντηση μαζί του.

Ήδη ήταν κουρασμένος. 
Προτιμούσε να τα βάλει με τους δέκα κλέφτες  σκέφτηκε , παρά με αυτόν τον θυελλώδη  γίγαντα.

Ξεπέζεψε από το άλογο βιαστικά, και κατευθύνθηκε σε ένα  πέτρινο  σπιτάκι που είχε δει πριν λίγο καθώς  ερχόταν .

Το σπιτάκι ήταν καλά προστατευμένο και δεν φαινόταν εύκολα από το μονοπάτι διότι το κάλυπταν θάμνοι και μια συστάδα δένδρων .

Μπήκε μέσα στο σπιτάκι το οποίο ήταν έρημο και εγκαταλειμμένο , και κατόπιν τράβηξε και το άλογο του μέσα χαϊδεύοντας το στο λαιμό , το άλογο ίσα-ισα που χώρεσε από την πόρτα.

Έμεινε ήρεμος και περίμενε ……
Ο θόρυβος  που έκανε ο γίγαντας όλο και μεγάλωνε …τώρα ακούγονται και τα βήματα του …………………………………………………..
Τα οποία ……

Ω θεοί …!
Σταματούν έξω από την είσοδο του μικρού σπιτιού ….

Για λίγο επικρατεί ησυχία ……………………………….κατόπιν ......ένας πολύ δυνατός  και συνεχόμενος θόρυβος  μαζί με πολύ σκόνη ξύλα  ..και πέτρες.

Στην αρχή σπάει η ξύλινη  πόρτα και κατόπιν γκρεμίζετε ο πέτρινος  τοίχος που ήταν γύρω από την πόρτα μαζί με ένα κομμάτι της ταράτσας και με τα ξύλινα δοκάρια που την συγκρατούσαν .

Ο ιππότης  , υποψιάζεται ότι έφτασε το τέλος του ..βγάζει το ξίφος του από το θηκάρι του και αποφασίζει να δώσει μια ακόμα  τελευταία ισως,  αλλα αξιοπρεπή  μάχη …

 Το μόνο που τον θλίβει  ειναι ....που τελικά δεν  θα μπορέσει να προσφέρει την βοήθεια του στην φτωχή κοπέλα .

Ένα τεράστιο  άνοιγμα υπάρχει τώρα στο σπιτάκι , η σκόνη υπάρχει παντού και μπροστά του πέτρες ανακατωμένες με ξύλα .

  Μέσα από αυτήν  την πυκνή  αποπνικτική σκόνη εμφανίζετε μια τεράστια φιγούρα. 
Είναι  ο γιγαντιαίος τύπος  κρατώντας στον Όμο του μια βαριοπούλα .

Βλέπει τον ιππότη και στέκεται μπροστά του  κοιτάζοντας τον με το διαπεραστικό και άγριο βλέμμα του.

Ο ιππότης πιάνει τώρα το ξίφος του με τα δυο του χέρια το ακουμπά ελαφρά  στο μέτωπο του σαν να το ευχαριστεί , και το στρέφει προς τον γίγαντα έτοιμος για μάχη .
Κοιτάζονται για λίγο στα μάτια και επικρατεί μια παράξενη ησυχία
 Σαν να προσπαθούσε ο ένα να ψυχολογήσει τον άλλον .

Ο γίγαντας κοιτούσε τον νεαρό  μικροσκοπικό ιππότη να τον κοιτάζει χωρίς φόβο και έτοιμο να συγκρουστεί μαζί του γεμάτος περιέργεια.
Και ο ιππότης ευχαριστούσε τον θεό του που του πρόσφερε στη τελευταία μάχη ένα πραγματικά …….αντάξιο αντίπαλο 

Ξαφνικά ο γίγαντας πιάνει την τεράστια βαριοπούλα του , την ακουμπά στο πάτωμα με θόρυβο και γονατίζει με το ένα πόδι  μπροστά στον ιππότη, σκύβοντας ελαφρά το κεφάλι του.
Λέγοντας ….

<<Είμαι έτοιμος να εκτελέσω τις διαταγές σου άρχοντα μου…>>

Ο ιππότης έμεινε άναυδος ……ακούγοντας αυτές τις λέξεις.
Κατεβάζει το σπαθί του σιγά σιγά και αφήνει την μύτη του σπαθιού  να ακουμπήσει στο πάτωμα .
Προσπαθεί να καταλάβει τη συμβαίνει …..ποιος είναι αυτός ο γίγαντας που του δηλώνει υπακοή με αυτό τον αλλόκοτο  τρόπο.   

Ο γίγαντας καταλαβαίνοντας την ανησυχία και την αμφιβολία του ιππότη του λέει …

Είμαι τεράστιος σε σχέση με τους ανθρώπους για αυτό και μένω μακριά τους , όχι επειδή είμαι κακός αλλά για να μην τους τρομάζω.
επειδή είμαι πολύ μεγαλύτερος προκαλώ άθελα μου καταστροφές, στα χωράφια τους , στους δρόμους , στα σπίτια τους , στα γεφύρια τους .
Σήμερα ήρθα σε σένα για να σε βοηθήσω …..ξέρω που πας και τη θέλεις να κάνης
και μόνος σου δεν θα τα καταφέρεις .
                              βοηθώντας εσένα βοηθώ και τους ανθρώπους


Είναι  η βοήθεια που ζήτησε  απο τον Ηλιο….

Ποτέ δεν περίμενε όμως ότι θα ερχόταν με αυτόν τον τρομακτικό τρόπο.. 

Κοίταξε προς τον ουρανό μέσα από την σπασμένη οροφή …ο ήλιος  κρυβόταν εκείνη την στιγμή  πίσω από τα σύννεφα…….

 Ο Ηλιος  .....είδε όλη την σκηνή και τώρα  διακριτικά αποχωρούσε ......


Ο ιππότης  ήδη έβλεπε την αποστολή του εκπληρωμένη για άλλη μια φορά .    


και έμαθε ότι  η βοήθεια που περιμένουμε δεν έρχεται πάντοτε με τον τρόπο που εμείς φανταζόμαστε ή που υποψιαζόμαστε …
Η βοήθεια που ζητάμε μπορεί να μας πλησιάσει με χίλιους παράξενους τρόπους ακόμα και κάποιες φορές στην αρχή να μας ………<< τρομάζει >>..]











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου