Ποτέ δεν ήμουνα, ούτε θα σταματήσω ποτέ να είμαι !..................................[Bhagavad Gita ]

Οκτωβρίου 30, 2011

Ψυχολογικά επιπρόσθετα [ Η απελευθέρωση ] Μέρος Β


Αν υπάρχει κάτι το οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ … στη ζωή μας ,είναι το φυσικό μας σώμα …
Αυτό το υπέροχο όχημα ,που λειτουργεί από μόνο του,   [εχει δική του συνείδηση ]
  μας μεταφέρει από το ένα μέρος στο άλλο , διαθέτει αυτά τα υπέροχα  αισθητήρια όργανα με τα οποία αντιλαμβανόμαστε , βλέπουμε , ακούμε , και αγγίζουμε όλα αυτά που περιέχει ο φυσικός μας κόσμος .

Και φυσικά τα κέντρα της σκέψης και του συναισθήματος από όπου μπορούμε να αισθανόμαστε και να επικοινωνούμε με το περιβάλλον και τους συνανθρώπους μας , ανταλλάσσοντας ιδέες και αισθήματα , δημιουργώντας γεγονότα και συμβάντα στην καθημερινή μας ζωή.

Το φυσικό μας σώμα είναι το όχημα όπου <<μέσα του >>
  γίνεται η μάχη του <<καλού>> και του <<κακού>> [ νους]……
Από εκεί εκδηλώνονται τα ψυχολογικά επιπρόσθετα και κακίες μας ,  όπως επίσης η πνευματικότητα και οι αρετές μας .
Αν δεν υπήρχε το φυσικό μας σώμα δεν θα είχαν τρόπο να εκδηλωθούν οι πτυχές μας, θα περίμεναν μέχρι να αποκτήσουμε ένα καινούριο σώμα και να μπορέσουν και πάλι οι πτυχές να ξανά εκφραστούν .

Αλλά επίσης και το πνεύμα για να εκφραστεί , να περπατήσει και να μιλήσει στο κόσμο των τριών διαστάσεων χρειάζεται ένα φυσικό σώμα .

Για αυτό γεννήθηκε ο χριστός ,  ο βούδας , και όλοι οι άλλοι,  αλλά και όλοι εμείς  .
Το κλειδί για τις άλλες διαστάσεις βρίσκετε στο φυσικό σώμα, αν κάποιος δεν ξυπνήσει στην φυσική διάσταση ποτέ δεν θα ξυπνήσει στις ανώτερες διαστάσεις .

Έτσι λοιπόν όπως είπε και ο διδάσκαλος Ιούδας …..< Ο δρόμος ξεκινάει από το σώμα με τις πέντε αισθήσεις …………Και σκοπός μας είναι να τις χρησιμοποιούμε χωρίς να τις συγχέουμε με αυτό που πραγματικά…. Είμαστε!!!……….>


Ο  σύγχρονος άνθρωπος περπατάει στο δρόμο και κάνει όλες τις δουλειές του έχοντας την πεποίθηση ότι είναι συνειδητός ……ότι θυμάται τον εαυτό του.
Αρκεί μια προσπάθεια για να πιστή ο οποιοσδήποτε,  ότι αυτό είναι μόνο μια πεποίθηση και που δεν έχει να κάνει με την πραγματικότητα .
Όποιος δοκιμάσει να είναι συνειδητός για μισό μόνο λεπτό  από τον εαυτό του , καταλαβαίνει την διαφορά,  και συνειδητοποιεί ότι ….
.άλλο είναι να υποθέτεις ότι είσαι συνειδητός
και άλλο να είσαι …!!!

Η ενθύμηση,    η επίγνωση,   η συνειδητότητα [ είναι όλα το ίδιο] …. σημαίνει ότι …….
 Βιώνω αυτό που είμαι ..  να είμαι παρών στο εδώ και  τώρα ,   να αισθάνομαι το σώμα μου , τον εαυτό μου  
Να  ζ ω   την εμπειρία της στιγμής . 
[βιώνοντας και παρατηρώντας  συνειδητά τους επηρεασμούς του εξωτερικού κόσμου και τις αντιδράσεις που έχει  σε αυτούς η ψυχολογία μου ]

Ο καθένας μπορεί να το πει όπως θέλει, δεν υπάρχει συγκεκριμένη ορολογία και δεν μπορούμε να του δώσουμε κιόλας …
Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε είναι για να μπορέσουμε να το περιγράψουμε και να το προσεγγίσουμε όσο γίνετε περισσότερο …και ο κάθε ένας με τον δικό του τρόπο .

Μπορούμε να το καταλάβουμε, όταν αποφασίσουμε     εδώ και …τώρα ! 
να αισθανθούμε το σώμα μας ,
να αισθανθούμε την αίσθηση του καθίσματος μας ,
να έχομε την αίσθηση των ρούχων μας που σκεπάζουν το σώμα μας ,
να αισθανθούμε τον αέρα που μπαίνει από τα ρουθούνια μας …
Αν το κάνουμε, …….   αυτό που πρωτα κατανοούμε
 είναι  ότι …. δεν είχαμε αυτήν την αίσθηση πριν από λίγο.
Και πιθανότατα πολύ γρήγορα να την χάσουμε, διότι δεν  είμαστε ίσως εξασκημένοι …σε αυτό .

Είναι σημαντική η ενθύμηση του σώματος διότι είναι ένα μέρος, ίσως το πιο απομακρυσμένο κομμάτι του είναι μας ….βυθισμένο στην ύλη, στην βαρύτητα, βιώνει τον πόνο και την ευχαρίστηση  και κάθε φυσικη εμπειρία περνάει πρώτα από τα αισθητήρια όργανα του. …

Είναι απτό, και μας υπηρετεί, είναι δικό μας πραγματικά και ας είναι προσωρινό , έχει την δική του συνειδητότητα , και θέλει να συμμετέχει συνειδητά  στις δραστηριότητες μας.

Αν θέλουμε να αναζητήσουμε μια αλήθεια σε αυτόν το φυσικό κόσμο που ζούμε.. ας βιώσουμε το σώμα μας ..αυτή η αίσθηση συνειδητότητας που βιώνουμε  είναι η πιο μεγάλη αλήθεια σε σχέση με ότι μας περιβάλει …. 

Να το θυμόμαστε , και να το βιώνουμε όταν φτιάχνουμε φαγητό για να το θρέψουμε , να το θυμόμαστε όταν μας μετακινεί από το ένα μέρος στο άλλο , όταν απολαμβάνουμε όμορφα ταξίδια και γενικά την ζωή, διότι το σώμα μας είναι η βάση της.

Δυστυχώς όμως το ξεχνάμε, και έρχεται να μας θύμηση ότι υπάρχει …όταν μας προκαλεί  πόνο …….
εκεί το θυμόμαστε για τα καλά.

Η φυσική κατάσταση του ανθρώπου είναι να έχει επίγνωση του σώματος του όσο βρίσκετε μέσα σε αυτό …και αυτό είναι κοινή λογική …τίποτα το μεταφυσικό σε αυτό ….απλή επίγνωση …



Η παρατήρηση του εαυτού μας φυσικά προϋποθέτει και την ενθύμηση του ….

Κανένας δεν μπορεί να παρατηρεί τον εαυτό του, αν δεν θυμάται τον εαυτό του ….

Όταν η προσοχή μας συγκεντρώνετε στο φυσικό  σώμα μας, η παρατήρηση του εαυτού μας είναι πολύ φυσιολογική και έρχεται μόνη της.
Από εκεί αρχίζουμε και παρατηρούμε τις φυσικές και ψυχολογικές αντιδράσεις μας απέναντι σε γεγονότα και σύμβαντα της καθημερινότητας μας …
Βλέπουμε με έκπληξη την μηχανικότητα μας, μηχανικές αντιδράσεις,  στημένες, σκέψεις και συναισθήματα,  από το πουθενά , βλέπουμε την εκδήλωση των ψυχολογικών επιπρόσθετων ……..και τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά …..η αντίληψη και η κατανόηση για τον εαυτό μας αλλάζει ..

Άλλο να παραδεχόμαστε σε μια κρίση ειλικρίνειας ότι είμαστε ανασφαλείς, φοβισμένοι, ή άπληστοι …και άλλο να πιάνουμε επ αυτόφωρο αυτές τις πτυχές όταν εκφράζονται και εκδηλώνονται στο ψυχισμό μας …

Αν αυτό το βιώσουμε συνειδητά τότε μπορούμε να πούμε ότι έχουμε κάνει το  πρωτο βασικό ψυχολογικό  βήμα ….

Αυτό που βιώσαμε με επίγνωση, και αυτό που συμβαίνει είναι ότι αρχίζει και ξυπνάει η συνείδηση, …τότε εκεί δεν υπάρχει πλέον πεποίθηση ..εκεί υπάρχει συνειδητή εμπειρία και  γνώση !!


Μετά την ενθύμηση και παρατήρηση  του εαυτού μας, το επόμενο βήμα είναι η αποδοχή ……!!

Τον εαυτό μας ..που μέρος του φυσικά είναι και τα ψυχολογικά επιπρόσθετα , δεν τον προσεγγίζουμε, δεν τον παρατηρούμε με σκοπό να τον πολεμήσουμε  αλλα να τον κατανοήσουμε.


Τον εαυτό μας δεν τον χωρίζουμε σε ανώτερο και κατώτερο, και ούτε τις πτυχές μας σε καλές και κακές ..
Τον εαυτό μας τον παρατηρούμε και τον προσεγγίζουμε με σκοπό να τον γνωρίσουμε, και επιτέλους να αποκτήσουμε μια ουσιαστική  σχέση μαζί του.

 Η συνείδηση δεν κρίνει, δεν καταδικάζει, και δεν βάζει ταμπέλες .
Η συνείδηση βιώνει την τώρα  στιγμή .. και κατανοεί ..
Αν υπάρχει μια οποιαδήποτε κρίση, θετική η αρνητική, ..τότε δεν είναι η συνείδηση, αλλά μια άλλη πτυχή του εαυτού μας, ένα ψυχολογικό επιπρόσθετο. 

 Αυτό είναι πολύ σημαντικό , αν κρίνουμε τον εαυτό μας σημαίνει ότι κάποιο εγώ κρίνει ένα
 άλλο εγώ,  και εκεί πρέπει να παρατηρήσουμε αυτήν την σύγκρουση .
Αν κρίνουμε τους άλλους συμβαίνει το ίδιο.

Όλες αυτές οι πτυχές , τα ψυχολογικά επιπρόσθετα είναι διαφορετικές ενέργειες, που τους δώσαμε μορφή   και έγιναν σκέψεις ,συναισθήματα ,συνήθειες …τα αποδεχόμαστε λοιπόν  έτσι ….. σαν δικά μας  που είναι ..
Όπως στην παραβολή του ασώτου που επιστρέφει στο σπίτι του. 
[ Επιστροφή στο σπίτι σημαίνει αναγνώριση και αποδοχή  όλων των πτυχών μας από την συνειδητότητα μας ].

Πολλές σκέψεις και συναισθήματα δεν αντέχουν στην συνειδητη παρατήρηση, και σκάνε σαν φούσκες, αποδυναμώνονται και αδρανοποιούνται, άλλες κρύβονται όπως οι πρωτόπλαστοι που δεν μπορούσαν να αντικρίσουν τον θεό μετά από το < αμάρτημα > που έκαναν .

…Η συνειδητη παρατήρηση είναι όπως η δέσμη φωτός από ένα φακό που φωτίζει και διαλύει τα σκοτάδια .

Αυτή η εργασία όπως είναι φυσικό …αλλάζει την δόνηση μας, και η καθημερινότητα μας δεν μας επηρεάζει τόσο άμεσα όπως πριν …είναι πολύ φυσικό να αποδεχόμαστε με μεγαλύτερη ευκολία τους συνανθρώπους μας, που πριν θεωρούσαμε ίσως αρνητικούς  ,….όπως επίσης και γεγονότα της καθημερινότητας μας  που δεν μας αγγίζουν πλέον όπως παλιά .

Η απελευθέρωση
Στο πρώτο μέρος Τα ψυχολογικά επιπρόσθετα [Η δημιουργία ]ΕΔΩ ... αναφερθήκαμε στο 
 ότι τις ψυχολογικές μας πτυχές τις δημιουργήσαμε, όταν σε κάποια στιγμή μέσα στον χρόνο χαρίσαμε την προσοχή μας το ενδιαφέρον μας σε κάτι …[οτιδήποτε] …και ταυτιστήκαμε με αυτο. 

Ετσι αυτό άρχισε να δυναμώνει και να τρέφετε όσο εμείς συνεχίζαμε να του δίνουμε ενδιαφέρον .

Όπως είπε και ένας σοφός άνθρωπος …..<<από εκεί που μπαίνουμε ……..βγαίνουμε κιόλας …>>
Έτσι λοιπόν  αφού μας ενδιαφέρει η αυτο γνωσία , η προσοχή μας και το ενδιαφέρον μας στρέφετε πλέον στην αίσθηση και αντίληψη του φυσικού μας σώματος , και στην  παρατήρηση του εαυτού μας .

Είναι γνωστό από την φυσική επιστήμη ότι ένα αντικείμενο , η γεγονός, αποκτά ύπαρξη από την στιγμή που το παρατηρούμε και το αντιλαμβανόμαστε … και είναι <<δική μας >> επιλογή το τι θα κάνουμε με αυτήν την προσοχη και αντίληψη .

Η κβαντική φυσική μας λέει με πολύ σαφή τρόπο, ότι ο παρατηρητής μπορεί να επηρεάσει το παρατηρούμενο απλά με την παρατήρηση του …
Ποσό μάλλον αν ο παρατηρητής δηλώσει την πρόθεση του ,η χρησιμοποιήσει την συνειδητή του φαντασία για να επηρεάσει  το παρατηρούμενο .
Έτσι εδώ έχουμε απλή φυσική και τίποτα το…….. μεταφυσικό … …
Αυτό τον τρόπο χρησιμοποιεί και το ψυχολογικό επιπρόσθετο για την επιβίωση του 


Αφού λοιπόν αποδεχόμαστε όλα αυτά που παρατηρούμε να αναβλύζουν στον ψυχισμό μας ….έρχεται η στιγμή όπου θα πρέπει να επιλέξουμε συνειδητά τη θα κάνουμε και πως θα εξαγνίσουμε αυτήν την ενέργεια που έχουν εγκλωβισμένη και δεσμευμένη αυτά τα ψυχολογικά επιπρόσθετα.
 Πως θα  απελευθερώσουμε την ενέργεια και την αγνη ουσια  , από την πεποίθηση , την σκέψη , η το συναίσθημα που την περιβάλει ώστε να επιστρέψει στην πηγή της .

Τώρα εδώ έχουμε μετατροπή από ένα πράγμα σε κάτι άλλο , εδώ υπάρχει αλχημεία, υπάρχει ψυχολογικος θάνατος ενός πράγματος και γέννηση κάποιου άλλου.

Ο Βούδας  ονόμασε αυτή την διαδικασία φώτιση.
Οι χριστιανοί ανάσταση.
Οι δάσκαλοι  εσωτερικών ταγμάτων και εσωτερικών σχολών ..... 
 ψυχολογικός θάνατος και απελευθέρωση. 
Οι γνωστικοί δάσκαλοι  αυτή την διαδικασία την ονομάζουν  …θάνατος του εγώ  .
Επίσης δίδαξαν  μια τεχνική για την διάλυση τον ψυχολογικών επιπροσθέτων που την ονόμασαν…… θάνατος στη πορεία …

Έτσι ακολουθώντας τις συμβουλές  πολλών δασκάλων, αλλά και της φυσικής επιστήμης  και τελικά συνειδητοποιώντας ότι άσχετα με τις μικροδιαφορές που μπορεί να έχουν μεταξύ τους καταλήγουν να είναι .. Η ίδια διδασκαλεία ..προχωράμε στον τρόπο απελευθέρωσης των ψυχολογικών επιπροσθέτων .

Η φωτιά είναι ένα πολύ ισχυρό σύμβολο  δύναμης, εξαγνισμού, μετουσίωσης, και αγνότητας …το συναντάμε παντού από τον ήλιο τον ζωοδότη, μέχρι το κέντρο της γης .

Χωρίς τον ήλιο δεν θα υπήρχε ζωή στον πλανήτη , αυτό το στοιχείο υπάρχει παντού δεν εμφανίζετε όμως μόνο του, μόνο  αν το καλέσουμε τρίβοντας αρχικά δυο ξύλα, η πέτρες . προκαλώντας σπινθήρα μπορούμε να προκαλέσουμε την ανάφλεξη του [ την απελευθέρωση του] . 


Η οταν προσεγγίσουμε ένα φλεγόμενο ξύλο σε ένα άλλο …δεν μεταδίδουμε την φωτιά από το ένα ξύλο στο άλλο ξύλο ….αλλά η φλόγα του ενός ξύλου ζεσταίνει και ξυπνάει το στοιχείο της φωτιάς του άλλου  ξύλου  ..
έτσι αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι  απελευθερώνετε το στοιχείο της φωτιάς
Νομός της φύσης και αυτός …..

Κατ επέκταση αν εμείς είμαστε συνειδητή κατά την διάρκεια της ημέρας, στης δραστηριότητες μας ……επηρεάζει τους συνανθρώπους μας …δεν φαίνεται, αλλά επηρεάζει …και προκαλεί μια …..εσωτερική  συνειδησιακή ανάφλεξη σε αυτούς που είναι δεκτική.


Η φωτιά υπάρχει σε όλα τα υπόλοιπα στοιχεία κριμένη και σε λανθάνουσα κατάσταση .  
Tο στοιχείο της φωτιάς  υπάρχει και μέσα μας ……και έχει  πολλά  ονόματα και συμβολισμούς ..
 [Είναι η θεϊκή μητέρα Κουνταλίνη , ειναι η Εστία των αρχαίων Ελλήνων , οι κεραυνοί του Δια, Το καμίνι του Ύφεστου , η φωτιά του προμηθέα.]

Όταν θέλουμε λοιπόν να απελευθερώσουμε ένα ψυχολογικό επιπρόσθετο[ μια πεποίθηση,  συνήθεια , συναίσθημα κλπ] που έχουμε παρατηρήσει , και αποδεχτεί    ….
Επικαλούμαστε αυτή την φωτιά….!!…………..με την βοήθεια της συνειδητής μας φαντασίας.



 Καθόμαστε κάπου ήσυχα και χαλαρώνουμε το σώμα μας  βιώνοντας το........ αναπνέουμε ήρεμα και βαθειά....
 και όταν χαλαρώσουμε αρκετά .........

εμβαθύνουμε ......  και  παρατηρούμε τα συναισθήματα μας , και τις σκέψεις μας , 
Η παρατήρηση μας συγκεντρώνετε στο συναίσθημα ή στην σκέψη που μας ενδιαφέρει να απελευθερώσουμε και να εξαγνίσουμε       

Φανταζόμαστε μια φωτιά όπως μας αρέσει, όπως θέλουμε να είναι,   είτε από κερί, είτε από ξύλα, είτε σκέτη, μόνη της να αναβλύζει από την καρδιά μας ..
Εκεί τοποθετούμε το συναίσθημα όπως το βιώνουμε εκείνη την στιγμή
 η την σκέψη, είτε φανταζόμαστε συνειδητα μια 
  μαύρη μπάλα , η  μια πέτρα, η μαύρο σύννεφο, η ένα διαβολάκι .


Μπορούμε να φανταστούμε αυτό που βιώνουμε ή φανταζόμαστε
 να καίγεται και να απελευθερώνετε ένα φως , ή απλός να καίγεται και να μην μένει .......τίποτα .


Μπορούμε να φανταστούμε ότι φλογίζεται όλο μας το σώμα και εξαγνιζόμαστε …….
Όπως μας αρέσει και μας εμπνέει .
  
…εδώ δεν υπάρχουν κανόνες …
είμαστε μόνο εμείς

Εδώ  αναπνέουμε βαθιά, και αναζωπυρώνουμε την φλόγα  μέσα μας. ........και καιγόμαστε

Είμαστε εμείς….
Ο εαυτό μας                              
στην πιο ιερή στιγμή μας ….!!!

Σε κάθε απελευθέρωση  απελευθερώνετε πνεύμα και 
Λάμπει περισσότερο  ….. φως






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου