Ποτέ δεν ήμουνα, ούτε θα σταματήσω ποτέ να είμαι !..................................[Bhagavad Gita ]

Μαΐου 30, 2014

Το πέρασμα από το εγώ στο εμείς...



Η φύση είναι   συνειδητή φαντασία εκφραζόμενη  μέσα από την συμπαντική  νόηση όλων των όντων. 



Όσο ο άνθρωπος ερευνά την φύση του, βρίσκετε αντιμέτωπος με   καινούρια ερωτήματα, καινούριους τρόπους , καινούρια  πράγματα,  και αυτό που συμβαίνει αντιλαμβάνομενος  αυτό το θαύμα  είναι να εκστασιάζεται ,   όλο και περισσότερο,   και να επιβεβαιώνει μέσα του την αίσθηση ότι όλα είναι συνδεδεμένα ,  ότι όλα είναι  εντάξει , ότι όλα είναι ένα .



Αυτή η δυνατότητα της  σε βάθος κατανόησης  ….. ότι όλα είναι συνδεδεμένα,  είναι πραγματικά μια δυνατότητα  που μπορεί να την  έχει  ο άνθρωπος ………



Έχει ειπωθεί, και έτσι είναι, ότι ο άνθρωπος έχει φτάσει πλέον σε ένα υπαρξιακό επίπεδο όπου θα μεταπηδήσει αναπόφευκτα  από το <<εγώ στο εμείς >> και αυτό ακούγετε πολύ όμορφο.


Όμως είναι άτοπο  θα λέγαμε  όταν  κάποιος ο οποίος δεν είναι έτοιμος ψυχολογικά και  πνευματικά,  να μπορέσει να συνειδητοποιήσει, ή να πραγματοποιήσει πρακτικά   μια τέτοια υπαρξιακή αλλαγή ….

Η  θεωρία  και τα πολλά και όμορφα λόγια δεν προκαλούν υπαρξιακές αλλαγές. 



Πολλοί συγχέουν το πέρασμα από το <<εγώ στο εμείς >>, με την αλληλεγγύη, την ευσπλαχνία, την βοήθεια προς τον συνάνθρωπο, και οτιδήποτε φιλικό  σχετίζετε με τους άλλους.


Είναι πολύ -πολύ εύκολο  να είμαστε και να φαινόμαστε    ευσπλαχνικοί και αλληλέγγυοι  προσφέροντας βοήθεια στους άλλους , κοροϊδεύοντας ακόμα και τον ίδιο μας τον εαυτό .


Και μετα να επιστρέφουμε στο σπίτι μας ικανοποιημένοι ότι βοηθήσαμε κάποιον, ότι κάναμε το χρέος μας απέναντι στην κοινωνία.


Πίσω   από την ευσπλαχνία και την αλληλεγγύη ,  κρύβονται συνήθως οι μεγαλύτεροι απατεώνες,  και ίσως είναι από τα  πιο εύκολα πράγματα  που μπορεί να κάνει  κάποιος προκειμένου να κοιμάται ήσυχος πιστεύοντας ότι έκανε το χρέος του απέναντι στην κοινωνία του , στη θρησκεία του και στη συνείδηση του.





 Μπορούμε  αν έχουμε κίνητρο   να δώσουμε, τα χρήματα μας , ή το περίσσευμα από το φαγητό μας σε ανθρώπους που ίσως έχουν ανάγκη …..ίσως όταν γεράσουμε να δώσουμε και την περιουσία μας στην εκκλησία προκειμένου να πετύχουμε μια καλή θέση στον ....παράδεισο.


Γιατί όμως θα το κάνουμε αυτό ?..... για να προβληθούμε μήπως  στην κοινωνία σαν καλοί πολίτες ?...... ή για να κερδίσουμε τον θεό μας ? .......μήπως επειδή μας έχουν πει ότι η ευσπλαχνία είναι ένα καλό πράγμα ?.... μήπως  αισθανόμαστε ότι έχουμε   <<πολλά>>  αισθανόμαστε τύψεις και  έτσι ψάχνουμε τρόπο να εξιλεωθούμε ?...... μήπως επειδή φοβόμαστε ότι κάποια στιγμή θα βρεθούμε και εμείς σε μια κατάσταση φτώχειας και θέλουμε να ξορκίσουμε αυτήν την πιθανότητα?...... μήπως θέλουμε να έχουμε μια σίγουρη θέση στον παράδεισο ή επειδή  πραγματικά λυπούμαστε  τους.... φτωχούς? 


Αυτά  προφανώς δεν είναι ευσπλαχνία… 
όμως φαίνεται αναμφισβήτητα  σαν ευσπλαχνία.

 Και φυσικά είναι μια χαρά τόσο για τους φτωχούς που την εισπράττουν,  όσο και για τους πολίτες που την εκφράζουν και έτσι μπορούν  όλοι να κοιμούνται ήσυχα ….
Και η κοινωνία να προχωρεί .



  Το πέρασμα από το εγώ στο εμείς δεν σηματοδοτεί απαραίτητα μια  απλά δήθεν  ευσπλαχνική και αλληλέγγυα συμπεριφορά προς  τους συνανθρώπους μας …


Αλλά πρωτίστως  μια εσωτερική  κατάσταση , μια ψυχολογική
υπέρβαση…  που γίνετε αντιληπτή μόνο από αυτόν που την βιώνει, και εκφράζετε και στον περιβάλλον, χωρίς όμως τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά και κίνητρα που προαναφέραμε .
[ εγωισμός , φόβος, τύψεις, τα πρέπει, οικτος......]

Το πέρασμα από το εγώ στο εμείς αφορά το κάθε και την κάθε μια   προσωπικά και ξεχωριστά , είναι προσωπική υπόθεση...... δεν αφορά τους άλλους . 



Είναι πολύ διαφορετικό να προσφέρεις στο συνάνθρωπο σου κάτι,  και να έχεις την σιγουριά και την πίστη ότι αυτό το κάτι,  που προσφέρεις ……. συνεχίζει να  παραμένει πάντα  και δικό σου .


ή να τρως το φαγητό σου και να έχεις την αίσθηση…. ότι μαζί με σένα απολαμβάνει και όλος ο κόσμος  όλη η ανθρωπότητα μαζί σου.


ή   να αισθάνεσαι ότι μέσα από την δική σου συμπεριφορά  και δράση εκφράζεις  και όλη την ανθρωπότητα...σαν βασικός εκπρόσωπος .


Να είμαστε  δηλαδή  πρώτα εμείς αυτό που θέλουμε να είναι  ανθρωπότητα.  

Αν το <<εγώ>> δεν συνειδητοποίηση  δεν γνωρίσει τον εαυτό του,  δεν μπορεί να διευρυνθεί  να αγκαλιάσει το ολον και να  γίνει…. <<εμείς>>.


Αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι  το είναι  μας .....είναι μέρος του συνόλου …και ότι αποτελεί έκφραση του όλου....
ότι όλα  δηλαδή είναι μια ενότητα …
τότε δεν υπάρχει το εμείς,  
τότε δεν υπάρχει η αυθεντική  ευσπλαχνία και αλληλεγγύη …


Το πιο σημαντικό σε μια προσφορά που κάνουμε,   είναι ....η ενέργεια η οποία συνοδεύει την κάθε προσφορά μας ….


Και η ενέργεια πάντα επιστρέφει ή καταλήγει στον κάτοχο της , στη πηγή της …στην ενότητα ….εκεί που πάντα ανήκει.

Τότε μόνο ….. όταν συνειδητά  προσφέρουμε στον συνάνθρωπο μας …επιτρέπουμε στην ενέργεια μας  να κινηθεί παντού.
  Και δια μέσω της προσφοράς μας  να κινηθεί η προσφορά μας σε όλο το σύμπαν , σε όλους τους συνανθρώπους μας .



Αν όχι….τοτε τη είδους ενέργεια είναι αυτή που συνοδεύει την προσφορά μας ?
 

Αυτό είναι κατανόηση,  είναι  ψυχολογική και εσωτερική αλλαγή , είναι  το πέρασμα από ένα υπαρξιακό επίπεδο που έχει πρώτα  κατανοηθεί και βεβαιωθεί ….σε ένα άλλο ανώτερο..

  και  είναι   αποτέλεσμα …..συγκεκριμένης   ψυχολογικής εργασίας που έχει σαν βάση την επίγνωση και την ενθύμηση του εαυτού.



Το εμείς δεν είναι …..παρά το εγώ ……που <<ξύπνησε>> και  γνώρισε τον εαυτό του.










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου