Ποτέ δεν ήμουνα, ούτε θα σταματήσω ποτέ να είμαι !..................................[Bhagavad Gita ]

Μαρτίου 08, 2015

Το ψυχολογικό συνεχές κέντρο βάρους … η εστίαση της προσοχής.



Κάθε ον έχει δικαίωμα  στην αγάπη,  στην αφθονία, στην ελευθερία …. στην  ευτυχία.

 Και με βάση την θέση του στο φυσικό βασίλειο που ανήκει έχει και την ανάλογη δυνατότητα αντίληψης αυτής της  επίτευξης .
Κάθε φυσικός οργανισμός επιτελεί τον ρόλο και τον λόγο ύπαρξης του στη φύση,  και από την θέση στο φυσικό βασίλειο που ανήκει.
Στο ανθρώπινο βασίλειο,  ο άνθρωπος έχει  το πλεονέκτημα της  ελεύθερης  επιλογής,  της δημιουργικότητας, και της πνευματικής εξέλιξης χωρίς όρια ,  αυτό που χρειάζεται είναι να  επιλέξει …..και δικαιωματικά να δημιουργήσει και  να  έλξη στη ζωή του.

Πως γίνετε όμως  να επιδιώκουμε  την ευτυχία την ελευθερία , την αφθονία και τελικά να μην είμαστε ούτε ελεύθεροι ,  ούτε σε αφθονία, ούτε ευτυχισμένοι, όσα και αν έχουμε, όπως και αν είμαστε .

Κατά παράδοξο τρόπο  πάντοτε  υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να έχουμε για να είμαστε
<< εντάξει>>  .
Μήπως υπάρχει κάτι που δεν κάνουμε καλά?
 Μήπως κάτι μας εμποδίζει να……. διακρίνουμε την εικόνα όπως αυτή είναι πραγματικά?
Το πλέον συνηθισμένο είναι να ρίχνουμε ευθύνες  στα εξωτερικά συμβάντα….. δηλαδή , στο διπλανό μας, στη κακή μοίρα, στα αστέρια και στους πλανήτες , στην πολιτική,  στο καιρό κλπ.

Το κάθε τι που έχει υπάρξει και υπάρχει με οποιοδήποτε τρόπο ….έχει και κάποιον  λόγο που  έχει εκδηλωθεί και υπηρετεί κάποιο σκοπό και κάποια αποστολή.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο όσο ασήμαντο ή σημαντικό μπορεί φαίνεται στην δική μας αντίληψη .

Το να ερχόμαστε συνεχώς σε σύγκρουση με οτιδήποτε δεν μας αρέσει, ή δεν ταιριάζει στον τρόπο μας και στις ιδέες μας …..αναπόφευκτα μας οδηγεί στην Ανέλιξη .

Το να σεβαστούμε όμως το  δικαίωμα της ύπαρξης και της διαφορετικότητας …μας οδηγεί σε ένα άλλο επίπεδο αντίληψης .

Αντί να είμαστε σε σύγκρουση με οτιδήποτε και με όλα , να προσπαθήσουμε να εμβαθύνουμε  στο εαυτό μας, σε σχέση με αυτό που μας προκαλεί την…. σύγκρουση, τον περιορισμό , και την δυστυχία.

Να εμβαθύνουμε με ειλικρίνεια στο νόημα αυτής της διαμάχης  .

 ΕΤΣΙ ΜΟΝΟ Θα δούμε ότι τα περισσότερα  [ όλα]  από αυτά που συμβαίνουν στη ζωή μας , μας βοηθούν παρά μας δυσκολεύουν, διότι μας δείχνουν αυτό που πρέπει να κάνουμε ή να αλλάξουμε.

Αυτή η κατανόηση όμως είναι προσιτή σε πρακτικούς ανθρώπους και σε όχι σε θεωρητικούς φιλοσόφους, και σοφιστές .
Αυτές οι καταστάσεις που τις λέμε ευτυχία, αφθονία ,ελευθερία κλπ, αν και τις έχουμε καθιερώσει σαν το ζητούμενο  στη ζωή μας  ….τελικά  δεν είναι …..

Διότι όσο πιο διευρυμένη συνειδητότητα έχει ένα ανθρώπινο  ον,  τόσο περισσότερο  προσεγγίζει  αυτές τις δυνατότητες, που προϋποθέτουν όμως  μια εσωτερική ψυχολογική κατάσταση η οποία θα φέρει  όλα αυτά στο προσκήνιο, εντελώς φυσικά, και χωρίς επιδίωξη ή κάποια φυσική προσπάθεια  .
Το ζητούμενο λοιπόν θα έπρεπε να είναι η συνειδητότητα. 

Αυτές λοιπόν οι καταστάσεις [όλες μαζί ]είναι  το αποτέλεσμα κάποιας συγκεκριμένης ψυχολογικής δράσης που χρειάζεται να κάνουμε με τον εαυτό μας, και όχι κάποια ξεχωριστά υπαρξιακά ζητήματα τα οποία πρέπει να αναζητήσουμε ξεχωριστά στη ζωή μας .
Όσο πιο συνειδητό είναι ένα ανθρώπινο ον, και έχει επίγνωση της θέσης του μέσα στο χώρο του,   τόσο περισσότερο μπορεί να καταλάβει πως λειτουργεί το σύμπαν , πως λειτουργεί η αφθονία , τη είναι πραγματικά ελευθερία, και τη σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος .



Οι Ινδιάνοι στη νότιο Αμερική έλεγαν ότι <<πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει τα περισσότερα αλλά αυτός που έχει ανάγκη τα λιγότερα>> .
Το φτωχό μυαλό μας κατευθείαν μας παραπέμπει σε μια τύπου  λιτότητα, όμως δεν είναι καθόλου έτσι.

Πρόκειται για μια κατάσταση αντίληψης που ο νους δεν μπορεί να προσεγγίσει με την σκέψη και την ανάλυση .


Όπως επίσης ότι <<η ευτυχία δεν είναι ένας προορισμός αλλά το ίδιο το ταξίδι >> όπως έλεγε και ο δικός μας Καβάφης .

Έτσι αυτό που μένει να κάνει ο άνθρωπος είναι …να ξυπνήσει συνείδηση, να διευρύνει την συνειδητότητα του, και όλα τα υπόλοιπα έρχονται σαν συμπλήρωμα με απλό και φυσικό τρόπο.
Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και προϋποθέτει την δική μας συνειδητή κίνηση προς το εσωτερικό μας,  προς τον ψυχολογικό μας κόσμο.

Υπάρχει κάτι όμως που μας εμποδίζει σε αυτήν την εσωτερική κίνηση προς το εσωτερικό μας
Και αυτό το κάτι,  η επιστήμη της  ψυχολογίας το ονομάζει <<ψυχολογικό εγώ >>
[ψυχολογικό επιπρόσθετο] και το οποίο σχετίζετε καλά με την προσωπικότητα μας,
την οποία και την χρησιμοποιεί ακατάπαυστα!
Πέρα όμως από την προσωπικότητα, το <<εγώ >> έχει στην υπηρεσία του και ένα μεγάλο ποσοστό της συνείδησης μας .
Αυτή η κατοχή του μεγάλου  ποσοστού συνειδητότητας από το εγώ,  είναι που μας καθιστά …..ασυνείδητους.
Και το εγώ δεν την αφήνει ελεύθερη την συνείδηση  με ευχολόγια, ελπίζοντας, αισιοδοξώντας ή διαβάζοντας και ψέλνοντας .
 Το ψυχολογικό εγώ για να επιτύχει τους στόχους του θα ελπίζει μαζί μας , θα αισιοδοξεί, θα εύχεται, θα διαβάζει φιλοσοφία και εσωτερισμό ,θα λέει όμορφα πράγματα  και θα ψέλνει μαζί μας προκειμένου να μας ξεγελάσει.
 Διότι  η συνείδηση είναι η κινητήριος δύναμη και  η πηγή ζωής και για το ψυχολογικό εγώ.

Η συνείδηση έχει ένα πολύ σημαντικό εργαλείο, έναν πράκτορα και ανιχνευτή  που το λέμε ….. προσοχή.
Η προσοχή  είναι κάτι σαν προέκταση της συνειδητότητας, η  οποία προέκταση αν πραγματικά βρίσκετε στην υπηρεσία της συνείδησης μας, μπορούμε να <<παίξουμε>> και να βιώσουμε την διαφορά αντίληψης που έχουμε ανάλογα με το σημείο που την εστιάζουμε, και να πειραματιστούμε πρακτικά …πόσο διαφορετικός <<είναι>>  ο κόσμος, και πόσο διαφορετικά τον αντιλαμβανόμαστε αλλάζοντας απλά το σημείο αντίληψης μας.
  Και επίσης  να αποδείξουμε [….]  το πόσο σημαντικό είναι  να κατέχουμε ένα εσωτερικό συνεχές κέντρο βάρους  που να  μπορεί να αγκαλιάζει  και να συνδέει την φυσική διάσταση που κινούμαστε και δημιουργούμε,  με την ψυχολογική μας διάσταση που σκεπτόμαστε και αισθανόμαστε  .

Αυτό το εργαλείο της προσοχής μας, το διεκδικούν κάθε στιγμή εκατοντάδες <<εγώ>>  ,  τα οποία επιθυμούν να κυριαρχούν στη ψυχολογία μας, για να εκδηλώνονται και να ικανοποιούν της επιθυμίες τους χρησιμοποιώντας την ψυχολογία μας, την προσωπικότητα μας , και  τις αισθήσεις του φυσικού σώματος .
Αυτός είναι και ο λόγος που είπαμε ότι <<αν βρίσκετε η προσοχή μας στην υπηρεσία της συνείδησης μας>> διότι το πλέον συνηθισμένο είναι η προσοχή μας να βρίσκετε στην υπηρεσία κάποιου ελαττώματος [ εγώ ].
Έτσι τη μια είμαστε θυμωμένοι την άλλη χαρούμενοι, την μια φοβόμαστε την άλλη αισιοδοξούμε, ζηλεύουμε, υπερηφανευόμαστε   και η ζωή κιλά για έναν άνθρωπο αλλάζοντας συνεχώς ψυχολογικούς χειριστές…..[ ψυχολογικά εγώ]

  Σχετικά με την αντίληψη , και με την διεύρυνση της συνειδοτότητας μας  υπάρχουν τρία βασικά σημεία εστίασης της προσοχής  τα οποία πρέπει να γνωρίζουμε και να πειραματιζόμαστε αρχικά, μέχρι να επιτευχτεί η…. επίγνωση   [δηλαδή ένα ψυχολογικό συνεχές κέντρο βάρους] .

Τα τρία αυτά σημεία είναι
πρώτα το αντικείμενο….
Αντικείμενο θεωρούμε οτιδήποτε αντιλαμβανόμαστε με τις φυσικές μας αισθήσεις , είτε είναι πρόσωπο , είτε είναι γεγονός, είτε πράγμα , και  γενικά η καθημερινότητα μας με όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν στη ζωή μας , και έχουν να κάνουν με την φυσική μας διάσταση ή εξωτερικό κόσμο.
Η προσοχή μας  στην κατάσταση της εγρήγορσης [ όταν το φυσικό σώμα δεν κοιμάται ] εστιάζεται κυρίως σε αυτά τα εξωτερικά  σημεία- αντικείμενα , και το κέντρο βάρος της ανθρώπινης αντιληπτικότητας είναι εκεί.
Αυτό το μηχανικό σημείο εστίασης μας  λόγο του ότι η ζωή δεν ακολουθεί τα δικά μας χατίρια και επιθυμίες , αλλά επίσης επειδή υπάρχουν και πολλοί άλλοι συνάνθρωποι μας με διαφορετικές ιδέες και τρόπους δράσης, και διαφορετικές επιλογές που επηρεάζουν την ζωή μας  , προκαλεί αναπόφευκτα ανταγωνισμό και σύγκρουση με αποτέλεσμα όλη αυτή η μάχη να μας κουράζει και να μας αποδυναμώνει φυσικά και ψυχολογικά.

Αυτό το σημείο εστίασης είναι η ταύτιση μας με την ζωή.
Συνήθως είμαστε εστιαζόμενοι σε αυτό το κομμάτι της επιφανειακής ζωής
 Η ζωή μας παρασέρνει από εδώ και από εκεί, και αποκτούμε αναγκαστικά πολλές εξαρτήσεις για να μπορέσουμε μόνο να επιβιώσουμε σε ένα κόσμο που ποτέ δεν είναι αυτό που φαίνεται ότι …είναι.

Δεύτερο σημείο εστίασης και πιο διευρυμένο είναι το φυσικό μας σώμα.
Και εννοούμε να έχουμε την αίσθηση του φυσικού μας σώματος <<ζωντανή >> .
Δηλαδή να αισθανόμαστε την αίσθηση που έχουν τα ρούχα μας στο σώμα μας ,να αισθανόμαστε ότι κοιτάζουμε μέσα από το σώμα [ πίσω από τα μάτια ] εστιάζοντας την προσοχή μας πίσω από τα αισθητήρια όργανα ή πάνω σε αυτά , να ακούμε τους ήχους μέσα στο κεφάλι μας εκεί που πραγματικά και φυσικά καταλήγουν όπως και οι εικόνες οι γεύσεις κλπ.
Αυτό δεν είναι απλή  εγρήγορση …αυτό για να επιτευχτεί χρειάζεται να βάλουμε την προσοχή μας στο σώμα μας συνειδητά και θεληματικά .
Εστιάζοντας την προσοχή μας μέσα στο σώμα το πρώτο πράγμα που συμβαίνει είναι ότι θυμόμαστε <<κάτι>> που  βλέπουμε κάθε μέρα στον καθρέπτη αλλά ποτέ δεν θυμόμαστε παρά μόνο όταν …. Υπάρχει κάποιος έντονος πόνος …όπου εκεί η προσοχή μας αναγκαστικά συγκεντρώνεται  στο σημείο της έντασης.
Συνήθως όταν οι άνθρωποι είναι πολύ ασυνείδητοι …πονούν συχνά και  περισσότερο, διότι το σώμα μόνο αυτό τον τρόπο έχει για να τους θυμίσει ότι …υπάρχει και αυτό.
Για αυτό και πολύ σωστά έχει ειπωθεί ότι….. <<ο πόνος είναι  φορέας συνείδησης>>.

Όταν λέμε ενθύμηση του σώματος εννοούμε να μάθουμε  να βιώνουμε το σώμα μας κάθε στιγμή, και να αντιλαμβανόμαστε τα γεγονότα και το περιβάλλον ΜΕΣΑ από αυτό.

Αν και στους θεωρητικούς ακούγεται ίσως περιοριστικό, , οι πρακτικοί άνθρωποι σύντομα  κατανοούν ότι όντος εστιάζοντας την προσοχή τους μέσα στο σώμα τους ,  όλες οι ενέργειες
[ ηλεκτρονικές ,  μαγνητικές, συμπαντικές ] που εισέρχονται μέσω των αισθήσεων και μέσω των τσάρκας  στο φυσικό σώμα… είναι ένα είδος πολύ ειδικής  τροφής .
Για αυτό μετά από λίγη ώρα καθώς είμαστε εστιαζόμενοι μέσα στο σώμα μας νιώθουμε μια ανεξήγητη ψυχολογική αναζωογόνηση και φυσική  ευεξία .

Ο άνθρωπος που εξασκεί και  εστιάζει την προσοχή του στο σώμα του αποκτά περισσότερη αυτοκυριαρχία, αρχίζει να επιτρέπει πολλά περισσότερα στην καθημερινότητα του τα οποία δεν τον επηρεάζουν πλέον αρνητικά ή θετικά ,  αποκτώντας μια αίσθηση φυσικής ελευθερίας και χαράς.

[Αυτή που εξασκούν συγκέντρωση, διαλογισμό, χαλάρωση ,και χάθα  γιόγκα έχουν μια σχετική εμπειρία από αυτό που αναφέρουμε]
Παράλληλα  αυτός που εξασκεί την προσοχή του δεν χάνει την επαφή του με τον κόσμο , αλλά αντιθέτως τον αντιλαμβάνεται και τον καταλαβαίνει πολύ  καλύτερα  πιο διευρυμένο και πλούσιο,  και το βασικό χωρίς τα περιττά φτιασίδια του .  

 Το τρίτο μέρος εστίασης της προσοχής [και το πλέον σημαντικό ].
Είναι η εστίαση της προσοχής μας στην καρδιά μας, ή θα μπορούσαμε να πούμε στον  εσωτερικό εαυτό μας.
Η προσοχή μας εδώ είναι εστιασμένη στη καρδιά και σε αυτό το σημείο πλέον αρχίζουμε πραγματικά να ζούμε και να βιώνουμε την εμπειρία της καθημερινότητας μας με συνείδηση.
Αν δεν φτάσουμε εκεί δεν μπορούμε να μιλάμε για πρακτική εφαρμογή και βιωμένη εμπειρία .


Αφού μόνο όταν είμαστε σε αυτό το σημείο εστιασμένοι  μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε  το γεγονός ή το αντικείμενο του εξωτερικού κόσμου,
 και σύγχρονος να παρατηρούμε και να βιώνουμε το ερέθισμα που αναβλύζει σαν αντίδραση από αυτό…  στο ψυχικό μας κόσμο.

Να βιώνουμε δηλαδή ένα φυσικό αίτιο, το οποίο με την ένταση του, το χρώμα του, την γεύση του , την εικόνα του,  δημιουργεί ένα ψυχολογικό αποτέλεσμα [ δράση –αντίδραση]   Είτε σαν συναίσθημα ή σαν  σκέψη.
Αλλά και παράλληλα να βλέπουμε επίσης πως αυτή μας η ψυχική  αντίδραση μετατρέπετε με την σειρά της  σε αίτιο και δημιουργεί ένα αποτέλεσμα στο φυσικό κόσμο …….
και διαμορφώνετε το γήινο παιχνίδι ..

Η αντίληψη….. ότι τόσο το εξωτερικό γεγονός[ αίτιο] όσο και η ψυχική αντίδραση [ αποτέλεσμα ]είναι γεγονότα και καταστάσεις οι οποίες γεννιούνται και συμβαίνουν μέσα στην ψυχολογία μας    ….μας καθιστούν κυρίαρχους της ύπαρξης μας…
  και αναβλύζουν αυθόρμητα  οι πρώτες <<γεύσεις>> ελευθερίας, αφθονίας, ευτυχίας αγάπης όχι επειδή το επιδιώξαμε και τα κυνηγήσαμε , αλλά επειδή είμαστε σε ένα επίπεδο αντίληψης όπου έρχονται σε εμάς επειδή είμαστε έτοιμοι, και δικαιωματικά μπορούμε να τα κατέχουμε .


Αυτά λοιπον είναι τα τρία βασικά σημεία
1] [αντικείμενο[ η προσοχή μας στο φυσικό κόσμο],
 2]αισθήσεις [ η προσοχή μας στο  φυσικό σώμα] με το οποίο αντιλαμβανόμαστε  και τον φυσικό κόσμο, αλλά και μπορούμε να βιώνουμε και το φυσικό σώμα οπότε η αντίληψη μας αρχίζει να διευρύνεται.
 3] Η προσοχή στην καρδιά  από όπου πλέον μπορούμε να έχουμε αντίληψη και να βιώνουμε
και όλα αυτά που μας περιβάλλουν,
και το φυσικό σώμα , αλλά και όλα αυτά που περιέχουμε….. σαν  ψυχολογία .....χωρίς όρια .

Σε όλα αυτά μπορούμε να εστιάσουμε την προσοχή μας και να βιώσουμε την ύπαρξη μας με διαφορετικούς τρόπους ….
Είναι γεγονός ότι όπου εστιάζουμε την προσοχή μας εκεί είναι και η ζωή μας.

 Οταν εστιάζουμε συνειδητά[ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ]  την προσοχή μας οπουδήποτε υπάρχει επίγνωση.

Και πάντα όταν υπάρχει επίγνωση… σιγά- σιγά υπάρχει και διεύρυνση και  αφύπνιση της συνείδησης. 

Όταν την προσοχή μας την έχουμε στην υπηρεσία της συνείδησης μας δεν μπορεί να την εκμεταλλευτεί το εγώ.
Στην επίγνωση……. το ψυχολογικό εγώ δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει πλέον την προσοχή διότι αυτη υπηρετεί πλέον την συνείδηση,  και αναπόφευκτα το εγώ  αποδυναμώνεται διότι δεν μπορεί να τραφεί .
Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να ξυπνήσει συνείδηση, αποδυναμώνοντας το ψυχολογικό εγώ ,και δημιουργώντας ένας συνεχές ψυχολογικό κέντρο βάρους μέσα του ….
Διεκδικώντας από το <<εγώ>> και προς το συμφέρον του πνεύματος του …αυτό που πάντα  του ανήκει ..
Την δύναμη της προσοχής του . την επίγνωση του [ το ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ]  

Επίσης αν σας ενδιαφέρει η παραπάνω ανάρτηση σας προτείνουμε να διαβάσετε και εδώ 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου